De kunst van het navigeren

Wanneer omstreeks 1700 een schip vertrok uit Hindeloopen, met bijvoorbeeld Noorwegen of de Oostzee als bestemming, dan ging het een ongewisse reis tegemoet. Een groot probleem in die tijd was de navigatie op open zee. Het was, vooral ‘s nachts en tijdens perioden van slecht zicht, moeilijk om een goede positie te bepalen. Als de uitkijk de branding hoorde, was het vaak te laat. Een overzicht van instrumenten en zeemanskennis.

Lees meer in nummer 1 van 2016.

Verder in dit nummer

In dit nummer: Fryslân 2016-1

Een Hindelooper legende

In de geschiedenis van iedere plaats van de 'Lytse Súdwesthoeke' is wel een vooraanstaande zeebonk te vinden, behalve opmerkelijk genoeg in Hindeloopen. Het lokale zeemanskoor mag de naam dragen van schipper Auke Wybesz, maar deze heeft nooit bestaan, ook al is hij zo ongeveer de meest beroemde Hindelooper en is in Museum Hindeloopen de halve bovenverdieping aan hem gewijd. Een legende ontrafeld.
In dit nummer: Fryslân 2016-1

Het Fries-Hollandse partenbezit

Uit het scheepsboek Hempenius blijkt dat Hindelooper schippers vooral actief waren op de houtvaart tussen Amsterdam en Noorwegen. Dit gebeurde vaak in opdracht van rijke Amsterdamse kooplieden, met fluitschepen, soms smakken. Het 'bedrijfsmodel' was het systeem van de partenrederij, waarbij meer mensen een part (aandeel) in het schip bezaten. De schipper hoorde daar vaak bij, maar doorgaans ook veel Hollandse/Amsterdamse investeerders.
In dit nummer: Fryslân 2016-1

Schepen van de Gouden Eeuw

Betere wegen dan de waterwegen waren er niet in de 17de en 18de eeuw en bovendien waren die volop aanwezig. De ligging van Nederland tussen de monding van Europese rivieren en de Noordzeekust stimuleerde de ontwikkeling van een dicht stelsel van vaarwegen en een groot scala aan scheepstypen, zowel voor binnenlandse vaarwegen als op zee. Een kleine greep uit die enorme 17de/18de-eeuwse vloot.