Eastergoa of Westergoa?

Het zou als een klok hebben geklonken: niet alleen Skiermuontseach en Rottumereach, maar op het vasteland ook: Eastereach en Westereach. De geschiedenis wilde het echter anders hebben, daarom zeggen we tegenwoordig: Eastergoa en Westergoa. Ook niet raar – maar wel vreemd. Want hoe komt het eigenlijk dat we geen ‘eagen’ maar ‘goaën’ hebben in de namen van onze oudste gebieden?

Lês mear yn nûmer 2 fan 2019.

Mear yn dit nûmer

Yn dit nûmer: Fryslân 2019-2

Eangst foar twaspjalt

Yn 1619 akseptearre Fryslân de nije learregels fan de Dordtse Synode, dy’t benammen oer de genedelear gie. De tsjerke-oarder fan Dordrecht wie in oar ferhaal. Men wie benaud foar twaspjalt op tsjerklik mêd, mei alle ûnheil dêrfan yn de provinsje. Fan in skieding tusken tsjerke en steat wie noch lang gjin sprake.
Yn dit nûmer: Fryslân 2019-2

In bysûndere românse

In bysûndere fynst: in ûnbekend portret fan Mata-Hari, makke troch Piet van der Hem. En de ûntdekking krijt noch mear betsjutting troch opdûkte brieven, dêr’t de dûnseres har leafde foar har stedgenoat yn uteret. Van der Hem joech se by wize fan betelling oan in advokaat, en dy syn dochter brocht se op in feiling.
Yn dit nûmer: Fryslân 2019-2

Amsterdamske ‘Beweger’

Hy hat him ynset foar Frysk ûnderwiis en publisearre de Lytse Fryske Spraekleare, mar dochs krige Pieter de Clercq (1849-1934) in soad krityk op syn krewearjen foar it Frysk. Tsjinstanners fûnen dat hy neat fan de Fryske folksaard begriep om’t er út Hollân kaam. Mar Eeltsje Folkertsma wie fan betinken dat de Fryske Beweging him tankber wêze moast.